شلاق می زند بر زخم های دل...
عکس ها، چت ها
دو نقطه و ستاره های روی کیبورد: بوسه های دیجتالی
دو نقطه و پرانتزها؛ اخم و خنده های فانتزی
هزاری هم این آدمک های زرد و دیجیتالی غش بکنند و ریسه بروند یا اشک از دو سوی صورت گردشان مثل باران بهاری ببارد....
دوری دوای خودش را دارد؛ لمس و حضور
مادرها بلد نیستند با این شکلک ها بخندند
پدرها معنی پرانتزهای باز و دو نقطه را نمی فهمند
برادرها با شکلک های شیطانی، روح سرکشِ سربه سر گذاشتن هایشان آرام نمی گیرد
خواهر ها با نقطه خط های مورب بغل کردن شان نمی آید
لب ها و چشم های کدام یار حتی اگر ستاره بارانِ همه کیبوردهای جهان شان کنیم، داغ می شوند؟
این درد دوای خودش را دارد؛ لمس و حضور....
باقی همه تازیانه بر زخم است...
شلاق می زند بر زخم های دل...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر