تو را هر زمان و هر کجا با تکه های سرب در بدنت کشتند 

پیکرت را در صلح ، با کینه و وحشت نشانه گرفتند و در چهار فصل سال ، در هر شعر و ترانه ای تو را کشتند

پرسید رای من کجاست ؟ فریاد زد رای من را پس دهید .

رای او را پس ندادند اما پاسخش گلوله ای بود که با خود به دل خاک برد .

اینجا سرزمین امام زمان است و من ضجه های مادری مادری را میشنوم که بر مزار غریب فرزندش مرثیه می خواند . اینجا آزادی هدیه ای است که همراه گلوله تقدیمت می کنند .

امروز سالروز جانباختن علیرضا صبوری است . یادش گرامی باد . —