ندا

تو،ای دردانــــه مـامـا تو،ای تاج ســربـابـا توای ســـلطان آقاهــا 

توای بنشستـه دردلهـا توای والای والا هـا دلت لبریزشدازشوقها

چوخونت روی سنگ جاری شدی برچشم خصم خاری

ازآن بالا نظرداری که آن رنگ وریا قاری بدوشش بوسه برماری

زخونت خاکی گــــــــربوسید هـــــــزاران لاله ها رویید

اگرخصم ظاهــــــرش خندان دلش ازخون تولــــــرزان

ای قــــــــــرت العین زمــان راه توباد،اندیشـــــه مان

گفتارماپندارتوســــــت پندارما گفتارتوست فـــریاد ماازنای توست

آمـــــــد نـــــدا،ازتـــــونـــدا دستهـــــاگـــره برکن جفا

ای جــــان جـــــانان جوان خـــــون تودررگهـــاروان

اینک تبــــــــرداریم بدست کوهربتی خواهیم شکست

ای کوه نور دریای نور ایران زتو،مست غرور شرمنده شدهاله نور