فقط چند دقیقه وقت بگذارید و این گزارش را بخوانید. خبرنگاران وقتی به مراسم تشییعِ یک نویسنده ی شهیرِ کشور می روند دستِ پر بر می گردند چون آنجاست که چهره های زیادی را می بینند و گفتگوهای بسیاری هم با آنها انجام می دهند اما به تعبیرِ خودِ نویسنده این گزارشی که می خوانید، یک گزارشِ شکست خورده است چون گزارشگر ناگزیر شد با راننده های اتوبوس مصاحبه کند چون سیمین غریبانه به خاک سپرده شد.
شما دلیلش را چه می دانید؟ آیا مراسمی بیرونِ ایران برای نویسنده خوش نام کشورمان برگزار شد یا ما گریه ها و سر به دیوار کوبیدن هامان هم دیگر مجازی شده است. ما که مرثیه سراهای خوبی بودیم و همه چیزمان اگر بد بود به مرده پرستی ملقب بوده ایم اما انگار دیگر مرده پرستانِ خوبی هم نیستیم...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر