---
نه دلت می برد مرا نه صدات، خسته ام - آه!- از تمام جهات
دلخوشم به کدام راه نجات؟ من ِ زیر ِ کتاب ها مدفون
هرچه از «هیچ» رنج می بردم، بغض خود را به زور می خوردم
داشتم ذرّه ذرّه می مردم پشت این عکس های گوناگون
!هرچه در شهر اتفاق افتاد، رفت دنیا به باد یا با باد
!!باز در تو ادامه خواهم داد... از تو ای شعر! واقعاً ممنون
mehdi moosavi
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر